

I. Fizyczny obszar rozwoju dziecka: 1. inicjuje zabawy konstrukcyjne, majsterkuje, buduje, wykorzystując zabawki, materiały użytkowe, w tym materiał naturalny; 2. wykonuje czynności, takie jak: sprzątanie, pakowanie, trzymanie przedmiotów jedną ręką i oburącz, małych przedmiotów z wykorzystaniem odpowiednio ukształtowanych chwytów dłoni, używa chwytu pisarskiego podczas rysowania, kreślenia i pierwszych prób pisania; 3. wykonuje podstawowe ćwiczenia kształtujące nawyk utrzymania prawidłowej postawy ciała; 4. wykazuje sprawność ciała i koordynację w stopniu pozwalającym na rozpoczęcie systematycznej nauki czynności złożonych, takich jak czytanie i pisanie. II. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka: 1. rozpoznaje i nazywa podstawowe emocje, próbuje radzić sobie z ich przeżywaniem; 4. przedstawia swoje emocje i uczucia, używając charakterystycznych dla dziecka form wyrazu; 3. szuka wsparcia w sytuacjach trudnych dla niego emocjonalnie; wdraża swoje własne strategie, wspierane przez osoby dorosłe lub rówieśników; 4. zauważa, że nie wszystkie przeżywane emocje i uczucia mogą być podstawą do podejmowania natychmiastowego działania, panuje nad nieprzyjemną emocją, np. podczas czekania na własną kolej w zabawie lub innej sytuacji; III. Społeczny obszar rozwoju dziecka: 1. przejawia poczucie własnej wartości jako osoby, wyraża szacunek wobec innych osób i przestrzegając tych wartości, nawiązuje relacje rówieśnicze; 2. odczuwa i wyjaśnia swoją przynależność do rodziny, narodu, grupy przedszkolnej, grupy chłopców, grupy dziewczynek oraz innych grup, np. grupy teatralnej, grupy sportowej; 3. ocenia swoje zachowanie w kontekście podjętych czynności i zadań oraz przyjętych norm grupowych; przyjmuje, respektuje i tworzy zasady zabawy w grupie, współdziała z dziećmi w zabawie, pracach użytecznych, podczas odpoczynku; 4. respektuje prawa i obowiązki swoje oraz innych osób, zwracając uwagę na ich indywidualne potrzeby; 5. obdarza uwagą inne dzieci i osoby dorosłe; 6. komunikuje się z dziećmi i osobami dorosłymi, wykorzystując komunikaty werbalne i pozawerbalne; wyraża swoje oczekiwania społeczne wobec innego dziecka, grupy. IV. Poznawczy obszar rozwoju dziecka:: 1. wyraża swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą komunikatów pozawerbalnych: tańca, intencjonalnego ruchu, gestów, impresji plastycznych, technicznych, teatralnych, mimicznych, konstrukcji i modeli z tworzyw i materiału naturalnego; 2. wyraża swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą języka mówionego, posługuje się językiem polskim w mowie zrozumiałej dla dzieci i osób dorosłych, mówi płynnie, wyraźnie, rytmicznie, poprawnie wypowiada ciche i głośne dźwięki mowy, rozróżnia głoski na początku i końcu w wybranych prostych fonetycznie słowach; 3. wykonuje własne eksperymenty graficzne farbą, kredką, ołówkiem, mazakiem itp., tworzy proste i złożone znaki, nadając im znaczenie, odkrywa w nich fragmenty wybranych liter, cyfr, kreśli wybrane litery i cyfry na gładkiej kartce papieru, wyjaśnia sposób powstania wykreślonych, narysowanych lub zapisanych kształtów, przetwarza obraz ruchowy na graficzny i odwrotnie, samodzielnie planuje ruch przed zapisaniem, np. znaku graficznego, litery i innych w przestrzeni sieci kwadratowej lub liniatury, określa kierunki i miejsca na kartce papieru; 4. wyraża ekspresję twórczą podczas czynności konstrukcyjnych i zabawy, zagospodarowuje przestrzeń, nadając znaczenie umieszczonym w niej przedmiotom, określa ich położenie, liczbę, kształt, wielkość, ciężar, porównuje przedmioty w swoim otoczeniu z uwagi na wybraną cechę; 5. eksperymentuje, szacuje, przewiduje, dokonuje pomiaru długości przedmiotów, wykorzystując np. dłoń, stopę, but; 6. określa kierunki i ustala położenie przedmiotów w stosunku do własnej osoby, a także w stosunku do innych przedmiotów, rozróżnia stronę lewą i prawą; 7. przelicza elementy zbiorów w czasie zabawy, prac porządkowych, ćwiczeń i wykonywania innych czynności, posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi, rozpoznaje cyfry oznaczające liczby od 0 do 10, eksperymentuje z tworzeniem kolejnych liczb, wykonuje dodawanie i odejmowanie w sytuacji użytkowej, liczy obiekty, odróżnia liczenie błędne od poprawnego; 8. podejmuje samodzielną aktywność poznawczą np. oglądanie książek, zagospodarowywanie przestrzeni własnymi pomysłami konstrukcyjnymi, korzystanie z nowoczesnej technologii itd.
Współautorstwo scenariusza: Marta Bronk, Martyna Lepak, Dagmara Krzyżanowska, Gabriela Świerczewska, Zofia Tabaka.
1. Powitanie. Co to jest wesołe miasteczko?
Nauczyciel pyta dzieci, czy wiedzą, co to jest wesołe miasteczko i co można w nim robić. Następnie dzieli grupę na 4 zespoły i każdemu wyznacza miejsce w sali.
2. Budujemy atrakcje dla robota Photon.
Zadaniem dzieci jest stworzenie konstrukcji (lub kilku atrakcji), która będzie znajdowała się w wesołym miasteczku Photona. Nauczyciel przydziela część materiałów do wykonania zadania (nożyczki, klej, taśma), a pozostałe (kartony, pudełka, kubki i inne), które znajdują się w wyznaczonym miejscu, są ogólnodostępne dla wszystkich uczestników. Dzieci w grupach tworzą atrakcje (tunel, slalom, pochylnie lub mosty). Po wykonaniu zadania drużyny prezentują swoje konstrukcje.
3. Wielki dzień!
Nauczyciel: Dziś jest wielki dzień! Wesołe miasteczko zostaje otwarte. Photon musi przejechać przez wszystkie atrakcje, ponieważ ma kupione bilety na każdą z nich.
Każde dziecko z grupy, programując odpowiednio robota, pomaga mu skorzystać z atrakcji. Gdy wszystkie osoby z grupy wykonają zadanie, zespoły przechodzą do konstrukcji wykonanej przez inną drużynę oraz ponownie programują robota.
4. Podsumowanie i ewaluacja zajęć.
Nauczyciel dziękuje dzieciom za wspaniałą współpracę i kreatywność w budowaniu. Proponuje nagrodzenie wszystkich zespołów wspólnymi, głośnymi brawami.
Scenariusz zawiera odniesienie do podstawy programowej wychowania przedszkolnego, ponieważ został zaprojektowany i przeprowadzony w grupie dzieci 5-6 letnich. Jednak z powodzeniem można przeprowadzić zajęcia na I etapie edukacyjnym.