

Wychowanie przedszkolne: I. Fizyczny obszar rozwoju dziecka. 7. wykonuje czynności, takie jak: sprzątanie, pakowanie, trzymanie przedmiotów jedną ręką i oburącz, małych przedmiotów z wykorzystaniem odpowiednio ukształtowanych chwytów dłoni, używa chwytu pisarskiego podczas rysowania, kreślenia i pierwszych prób pisania; II. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka. 8. zauważa, że nie wszystkie przeżywane emocje i uczucia mogą być podstawą do podejmowania natychmiastowego działania, panuje nad nieprzyjemną emocją, np. podczas czekania na własną kolej w zabawie lub innej sytuacji; III. Społeczny obszar rozwoju dziecka. 5. ocenia swoje zachowanie w kontekście podjętych czynności i zadań oraz przyjętych norm grupowych; przyjmuje, respektuje i tworzy zasady zabawy w grupie, współdziała z dziećmi w zabawie, pracach użytecznych, podczas odpoczynku; 8. obdarza uwagą inne dzieci i osoby dorosłe; 9. komunikuje się z dziećmi i osobami dorosłymi, wykorzystując komunikaty werbalne i pozawerbalne; wyraża swoje oczekiwania społeczne wobec innego dziecka, grupy. IV. Poznawczy obszar rozwoju dziecka. 2. wyraża swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą języka mówionego, posługuje się językiem polskim w mowie zrozumiałej dla dzieci i osób dorosłych, mówi płynnie, wyraźnie, rytmicznie, poprawnie wypowiada ciche i głośne dźwięki mowy, rozróżnia głoski na początku i końcu w wybranych prostych fonetycznie słowach; 5. odpowiada na pytania, opowiada o zdarzeniach z przedszkola, objaśnia kolejność zdarzeń w prostych historyjkach obrazkowych, układa historyjki obrazkowe, recytuje wierszyki, układa i rozwiązuje zagadki; 9. czyta obrazy, wyodrębnia i nazywa ich elementy, nazywa symbole i znaki znajdujące się w otoczeniu, wyjaśnia ich znaczenie; 11. wyraża ekspresję twórczą podczas czynności konstrukcyjnych i zabawy, zagospodarowuje przestrzeń, nadając znaczenie umieszczonym w niej przedmiotom, określa ich położenie, liczbę, kształt, wielkość, ciężar, porównuje przedmioty w swoim otoczeniu z uwagi na wybraną cechę; 12. klasyfikuje przedmioty według: wielkości, kształtu, koloru, przeznaczenia, układa przedmioty w grupy, szeregi, rytmy, odtwarza układy przedmiotów i tworzy własne, nadając im znaczenie, rozróżnia podstawowe figury geometryczne (koło, kwadrat, trójkąt, prostokąt); 14. określa kierunki i ustala położenie przedmiotów w stosunku do własnej osoby, a także w stosunku do innych przedmiotów, rozróżnia stronę lewą i prawą; 18. posługuje się pojęciami dotyczącymi zjawisk przyrodniczych, np. tęcza, deszcz, burza, opadanie liści z drzew, sezonowa wędrówka ptaków, kwitnienie drzew, zamarzanie wody, dotyczącymi życia zwierząt, roślin, ludzi w środowisku przyrodniczym, korzystania z dóbr przyrody, np. grzybów, owoców, ziół; 19. podejmuje samodzielną aktywność poznawczą np. oglądanie książek, zagospodarowywanie przestrzeni własnymi pomysłami konstrukcyjnymi, korzystanie z nowoczesnej technologii itd.;
Współautorstwo scenariusza: Jagoda Chudoba, Justyna Śpiewak, Justyna Klawikowska, Agata Serafinowska, Natalia Patejuk.
1. Powitanie:
Nauczyciel wchodzi do sali z koszykiem wiklinowym oraz atlasem grzybów (w formie segregatora, w którym znajdują się zdjęcia grzybów jadanych i niejadalnych wraz z ich nazwami). Wita się z dziećmi oraz opowiada, że przygotowuje się do grzybobrania. Krótka rozmowa kierowana: Czy dzieci były kiedyś na grzybach? Czy wiedzą, które grzyby są bezpieczne?
2. Jadalne czy nie?
Następnie nauczyciel zaprasza dzieci do wspólnego poznania grzybów, prezentuje ich zdjęcia oraz wspólnie z dziećmi ustala, czy grzyb jest jadalny czy trujący. Zwraca przy tym uwagę na jego cechy szczególne - kolor, kształt, kapelusz i trzon. Dodatkowo po umieszczeniu zdjęć na tablicy, dzieci oznaczają je odpowiednim kolorem zielonym - grzyby jadalne, czerwonym - niejadalne. Mogą to zrobić za pomocą markerów lub magnesów. Dodatkowo dzieci poznają ważną zasadę: nigdy nie wolno zbierać ani jeść grzybów bez wiedzy dorosłych.
3. Grzybobranie z robotem Photon
Nauczyciel rozkłada maty na podłodze i dzieli dzieci na grupy (maksymalnie po 5 osób). Układa na każdej macie zdjęcia 5 grzybów trujących oraz jadalnych (tyle ile jest dzieci w grupie). Zadaniem dzieci jest dojechać robotem do grzybów jadalnych omijając niejadalne. Zebrane grzyby dzieci układają na sylwecie koszyka.
4. Zakończenie i podsumowanie.
Sprawdzenie zawartości koszyków. Utrwalenie poznanej zasady bezpieczeństwa. Szybki quiz:
Czy można jeść grzyby, których nie znamy? (Fałsz)
Czy muchomor czerwony jest trujący? (Prawda)
Czy każdy znaleziony grzyb musimy pokazać mamie, tacie lub babci? (Prawda)
W przypadku dzieci młodszych mogą to być jedynie 2 lub 3 rodzaje grzybów jadalne: np. borowik, kurka i niejadalne: muchomor.