Powrót do scenariuszy
Przedszkole
Wiek: 6 lat
Edukacja wczesnoszkolna
Klasa: 1
J
Autor:

Julia Zawadzka

„Akceptuję siebie - moja supermoc”

rozwój emocjonalny • programowanie • zajęcia kreatywne
Czas:
60 min.
Roboty:
x3+
Akcesoria:
AccessoryAccessory
Interfejsy:
Photon Blocks
alt
Powrót do scenariuszy
Scenario Image

Odniesienie do podstawy programowej

Edukacja informatyczna
Uczeń:
III.1.3 – programuje proste obiekty i roboty w wizualnym języku programowania.
III.1.10 – planuje i tworzy sekwencje poleceń.

Edukacja społeczno-emocjonalna i artystyczna
Uczeń:
VII.1.3 – rozpoznaje i nazywa emocje swoje oraz bohaterów literackich.
VII.2.1 – współpracuje w grupie, respektuje zasady.
VII.4.1–2 – wyraża emocje poprzez ruch, dźwięk, kolor, mimikę (tu: reakcje robota).
VII.5.1 – rozwija swoją kreatywność i twórczą ekspresję.

Cele zajęć

Uczeń/uczennica:
  • Uczeń doskonali umiejętność rozpoznawania i nazywania swoich mocnych stron.
  • Uczeń akceptuje własne niedoskonałości i słabsze strony.
  • Uczeń dostrzega i wyjaśnia, że każdy człowiek jest wyjątkowy i niepowtarzalny.

Metody pracy

  • Burza mózgów
  • Metoda sytuacyjna
  • Gry i zabawy dydaktyczne

Formy pracy

  • Zbiorowa
  • Praca w małych grupach
  • Praca indywidualna

Materiały

  • Robot Photon
  • Tablet lub inne urządzenie z aplikacją
  • Mata edukacyjna
  • „Karta wyzwań”
  • Papierowe liście
  • Kontur „Drzewa Akceptacji”
  • Magnesy lub naklejki
  • Przybory do pisania

Przebieg zajęć

1. Przygotowanie przestrzeni i materiałów

 Mata edukacyjna: Rozłożona na dywanie. Na polach z cyframi od 1 do 5 leżą zakryte „karty wyzwań” (opisy sytuacji problemowych).

 Robot Photon: Postawiony na polu „START”.

 Materiały dodatkowe: Magnesy lub naklejki („symbole supermocy”), wycięte z papieru listki oraz duży kontur „Drzewa Akceptacji” (zawieszony na tablicy).

2. Wstęp i wprowadzenie do zajęć 

1 Rozmowa kierowana w kręgu:

Nauczyciel zaprasza uczniów do kręgu i zadaje pytania aktywizujące:

  • Co to znaczy, że ktoś jest wyjątkowy? 
  • Czy każdy z nas musi być taki sam?
  • Czy zdarza się Wam czasem nie lubić czegoś w sobie?

Nauczyciel podsumowuje wypowiedzi dzieci, wyjaśniając, że każdy człowiek ma wady i zalety, a sztuka akceptacji polega na polubieniu siebie w pełni. To właśnie nasza unikalność jest naszą największą „supermocą”.

2. Zapowiedź zadania:

Nauczyciel prezentuje robota Photona i wyjaśnia, że wspólnie z nim dzieci wyruszą w podróż po macie, aby odkryć swoje mocne strony i stawić czoła trudnym sytuacjom.

3. Podział na grupy i organizacja pracy:

Nauczyciel dzieli klasę na 5 stałych zespołów (3–4 osobowych). Każdy zespół wybiera swojego „programistę” (osobę wprowadzającą kod) oraz „rzecznika” (osobę prezentującą wnioski). Każda grupa będzie odpowiedzialna za wykonanie jednej pełnej rundy z robotem i rozwiązanie jednego zadania z maty.

3. Przebieg zajęć – Praca z robotem Photon 

PROCEDURA RUNDY (Realizowana po kolei przez grupy 1–5):

 Krok 1: Wybór pola i planowanie trasy. Wyznaczona grupa podchodzi do maty. Uczniowie wspólnie decydują, do którego wolnego pola (od 1 do 5) chcą dotrzeć. Następnie programują w aplikacji trasę Photona z pola START (lub z miejsca, w którym robot aktualnie stoi) na wybraną cyfrę.

 Krok 2: Dojazd i Sygnał Aprobaty (Zatwierdzenie wyboru) Gdy robot dojedzie na wybrane pole (np. pole nr 1), uczniowie doprogramowują dla niego specjalną reakcję: Photon musi zmienić kolor czułek na zielony oraz wydać radosny dźwięk. Jest to dla całej klasy jasny sygnał: „Dotarliśmy do celu, akceptujemy ten wybór i jesteśmy gotowi na wyzwanie”.

 Krok 3: Odkrycie i rozwiązanie sytuacji problemowej W momencie, gdy robot zaświeci na zielono, nauczyciel podchodzi do wybranego pola, odwraca leżącą tam kartę i czyta na głos sytuację problemową (np. z pola nr 1).

Grupa ma 1 minutę na naradę. Ich zadaniem jest ustalenie, jak zachować się w tej sytuacji w duchu samoakceptacji. Przedstawiciel grupy przedstawia rozwiązanie na forum klasy.

 Krok 4: Nagroda – „Symbol Supermocy” Po przedstawieniu rozwiązania, klasa nagradza grupę brawami, a uczniowie przyczepiają do obudowy Photona jedną naklejkę/magnes. W ten sposób robot z każdą rundą „twardnieje” i zyskuje nowe supermoce dzięki dzieciom.

 Krok 5: Drzewo Akceptacji (Finał rundy danego zespołu). Po pomyślnym rozwiązaniu zadania, członkowie tej konkretnej grupy podchodzą do tablicy. Każdy uczeń z tego zespołu otrzymuje papierowy listek, zapisuje na nim (lub rysuje) jedną swoją mocną stronę (to, co w sobie lubi/akceptuje) i przykleja go na „Drzewo Akceptacji”.

 

Co dalej? Po zakończeniu Kroku 5 przez Grupę 1, grupa ta wraca na miejsce. Do Kroku 1 przystępuje Grupa 2, która wybiera kolejne pole, a cały proces (Kroki 1–5) powtarza się od nowa. Dzięki temu „Drzewo Akceptacji” rośnie naturalnie przez całą lekcję, a przejazdy nie są sztucznie przerywane.

Karty wyzwań na macie (Przykłady sytuacji problemowych):

 Pole nr 1: Ktoś w klasie powiedział, że masz „dziwne” hobby. Jak zareagujesz, by zostać wiernym sobie?

 Pole nr 2: Bardzo starasz się ładnie rysować, ale Twoja praca wygląda zupełnie inaczej niż kolegi. Czy to znaczy, że jest gorsza?

 Pole nr 3: Czujesz się smutny, bo nie wygrałeś w zawodach sportowych. Jak możesz siebie pocieszyć?

 Pole nr 4: Masz cechę wyglądu, której w sobie nie lubisz. Co możesz powiedzieć swojemu odbiciu w lustrze, by poczuć się lepiej?

 Pole nr 5: Twoi koledzy chcą, żebyś ubrał się w sposób, który Ci nie odpowiada, żeby „pasować do grupy”. Co robisz?

4. Podsumowanie zajęć

Gdy wszystkie 5 grup przejedzie trasę, na obudowie Photona znajdzie się 5 magnesów supermocy, a „Drzewo Akceptacji” na tablicy zapełni się listkami wszystkich uczniów, nauczyciel zaprasza dzieci do kręgu na krótką ewaluację:

  • Jak podjąć mądrą decyzję, gdy ktoś nas krytykuje? (Nawiązanie do odpowiedzi dzieci: Słuchać siebie, a nie tylko opinii innych).
  • Czy łatwo było Wam wymyślić i zapisać swoją mocną stronę na listku? Dlaczego czasami łatwiej mówić o wadach niż o zaletach?
  • Spójrzcie na naszego Photona. Podczas zajęć musieliśmy zmieniać jego trasę, programować go na nowo i uczyć nowych rzeczy. Jak ten robot pokazuje nam, że „zmiana kierunku” (czyli zmiana negatywnego myślenia o samym sobie na myślenie pozytywne) jest możliwa w każdym momencie naszego życia?

Ciekawostki/Pytania otwierające

Pytania otwierające / Ewaluacyjne

  •  Gdybyście mogli zaprogramować dla Photona zupełnie nową supermoc, która pomaga dzieciom polubić siebie – co to by było?
  •  Wyobraźcie sobie, że wszyscy na świecie wyglądają tak samo i lubią to samo. Taki świat byłby super czy raczej nudny? Dlaczego?
  •  Photon potrzebował naszej pomocy, by dotrzeć do celu. Kto w Waszym życiu jest takim „programistą”, do którego idziecie po dobre słowo, gdy macie gorszy dzień?
  •  Gdyby listki z naszego Drzewa Akceptacji umiały mówić, co powiedziałyby smutnemu koledze lub koleżance?

Powiązane zasoby

  • Brak

Dyskusja (brak komentarzy)

Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję