Sadowska Klaudia Zawistowska Natalia
Kolorowe emocje z Photonem
Odniesienie do podstawy programowej
Edukacja emocjonalna: - Umiejętność rozpoznawania i rozumienia swoich emocji i uczuć oraz nazywania ich; - Umiejętność rozpoznawania, rozumienia i nazywania emocji oraz uczuć innych osób; potrzebę tworzenia relacji; - Umiejętność przedstawiania swych emocji i uczuć przy pomocy prostej wypowiedzi ustnej lub pisemnej, różnorodnych artystycznych form wyrazu;
Cele zajęć
- Budowanie kompetencji społecznych - doskonalenie umiejętności współpracy w grupie, uważnego słuchania innych oraz rozwijanie empatii.
- Rozwijanie inteligencji emocjonalnej - rozpoznawanie, nazywanie i rozumienie stanów emocjonalnych własnych oraz innych osób, w tym interpretowanie sygnałów niewerbalnych
- Kształtowanie umiejętności programowania - rozwijanie myślenia algorytmicznego poprzez planowanie drogi robota na macie i dobieranie odpowiednich parametrów (ruch, światło, dźwięk).
Metody pracy
- asymilacja wiedzy - pogadanka
- metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy - metoda problemowa
- metody waloryzacyjne - metody ekspresywne
- metody praktyczne - metoda ćwiczebna
Formy pracy
- zbiorowa
- grupowa
- indywidualna
Materiały
- Robot Photon (7 sztuk) wraz z tabletem z aplikacją Photon Edu
- ilustracje przedstawiające 6 emocji: radość, złość, zdziwienie, smutek, rozbawienie, strach
- karteczki do losowania emocji (radość, złość, zdziwienie, smutek, rozbawienie, strach).
- mata edukacyjna (kratownica 4x4) z emocjami
- duża kostka do gry
- plansza pomocnicza z legendą (np. 1 = radość, 2 = złość itd.).
Załączniki
Przebieg zajęć
Przebieg zajęć:
- „Jak się dziś czuję?” - rozmowa o emocjach
Uczniowie siedzą przy swoich stolikach. Nauczyciel wita uczniów i prezentuje na tablicy ilustracje przedstawiające różne emocje: radość, złość, zdziwienie, smutek, rozbawienie, strach (załącznik nr. 1). Następnie zadaje pytania: „Jakie emocje widzicie?”, „Po czym możemy rozpoznać emocje?”, „Czy robot może pokazywać emocje?”. Uczniowie zgłaszają się i odpowiadają. Każdy uczeń wybiera emotkę z ilustracji, odpowiadającą jego aktualnemu nastrojowi i krótko uzasadnia swój wybór.
- Poznajemy emocje robota Photon
Uczniowie siedzą w kole na dywanie. Nauczyciel prezentuje robota Photon i wyjaśnia, że dziś będzie on „pokazywał emocje” za pomocą: ruchu, światła oraz dźwięków. Robot zostaje umieszczony na środku dywanu, a nauczyciel uruchamia wcześniej przygotowane programy robota. Photon prezentuje kolejno emocje:
Radość – szybki ruch, żółte światło, wesoły dźwięk „didi-didi-di!”
Złość – gwałtowne ruchy, czerwone światło, niskie „bzzzt... bzzzt!”
Zdziwienie – ruch do przodu i nagłe zatrzymanie, zielone światło, „oho?”
Smutek – wolna jazda, niebieskie światło, „buuu...”
Rozbawienie – szybkie obroty, pomarańczowe światło, wesołe „trrr-lili!”
Strach – cofanie, migające światła, szybkie „pi-pi-pi!”
Uczniowie obserwują zachowanie robota i zgłaszają się, próbując odgadnąć prezentowaną emocję. Następnie nauczyciel zadaje pytania: „Po czym poznaliście tę emocję?”, „Która emocja była najłatwiejsza/najtrudniejsza do odgadnięcia?”.
- Photon - „Zaprogramuj emocję”
Nauczyciel przy pomocy gotowych aktywności aplikacji Photon edu dzieli klasę na 6 grup (Photon dzieli na grupy) dzieli uczniów na sześć grup i każdej z nich przekazuje robota Photon. Uczniowie pracują przy swoich stolikach. Wyjaśnia, że zadaniem zespołów będzie zaprogramowanie robota w taki sposób, aby za pomocą ruchu, światła i dźwięku przedstawił wylosowaną emocję. Każda grupa losuje z karteczek jedną emocję spośród: radość, złość, zdziwienie, smutek, rozbawienie lub strach. Uczniowie w grupach tworzą prosty program w aplikacji Photon Edu wybierając interfejs Photon draw. Nauczyciel wspiera uczniów i w razie potrzeby pomaga w obsłudze aplikacji. Na koniec grupy prezentują swoje programy, a pozostali uczniowie odgadują, jaką emocję przedstawia robot.
- Zabawa - ,,Podróż po emocjach"
Uczniowie siedzą w kole na dywanie. Na podłodze nauczyciel rozkłada planszę 4x4 na której znajduje się 6 wcześniej poznanych emocji (załącznik nr. 3) oraz planszę z ponumerowanymi emocjami (załącznik nr. 2).
Ochotnik rzuca kostką, odczytuje numer przypisany do emocji, a następnie programuje robota Photon tak, aby dojechał do odpowiedniego pola.
Po zatrzymaniu robota uczeń:
- opisuje sytuację, w której towarzyszyła mu ta emocja
Dzieci mogą dodatkowo zmienić kolor czułek i dopasować odpowiedni dźwięk
- Podsumowanie zajęć
Uczniowie siedzą w kole na dywanie. Nauczyciel pokazuje planszę z emocjami, a uczniowie nazywają je wspólnie - w celu przypomnienia. Następnie zadaje pytania:
- Czego dziś nauczył nas Photon?
- Czy wszystkie emocje są potrzebne?
- Która emocja była najłatwiejsza do pokazania?
- Jak możemy pomagać osobom smutnym lub przestraszonym?