

Uczeń rozpoznaje i nazywa emocje własne i innych Uczeń zna sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami Uczeń współpracuje w grupie i rozwiązuje konflikty w sposób akceptowalny społecznie Uczeń rozwija umiejętność komunikacji i argumentowania
1. Rozpoczęcie zajęć.
Uczniowie siedzą w kręgu, a nauczyciel zadaje pytanie: „Jakie emocje pojawiają się, gdy spotyka nas coś trudnego?"
Należy zachęcić uczniów do podawania przykładów sytuacji z życia szkolnego i nie tylko. Nauczyciel podkreśla, że wszystkie emocje są potrzebne, ale nie wszystkie zachowania są odpowiednie.
2. Przygotowanie przestrzeni do zajęć.
Nauczyciel na jednym rogu maty rozkłada fiszki z różnymi emocjami, natomiast na drugim rogu maty są fiszki z trudnymi sytuacjami. Robot zostaje włączony.
3. Losowanie sytuacji trudnych.
Uczniowie dzielą się na grupy 3-5-osobowe (podział na grupy następuje dzięki gotowej aktywności w aplikacji: Photon dzieli na grupy) i losują z pudełka jedną trudną sytuację (np. kolega/koleżanka skrytykował/a Twój ubiór, kolega/koleżanka zabrał/ła Twoją zabawkę itd.) i opowiadają, jakie emocje mogą się wtedy pojawić. Wybierają jedną emocję, którą chcą omówić.
4. Kodowanie trasy robota – „Droga emocji i rozwiązania".
Uczniowie w grupach układają kod ze strzałek (każde dziecko ma 5 fiszek z różnymi kierunkami), który poprowadzi robota od STARTU do KOŃCA (trudna sytuacja – np. obraził/a Cię kolega/koleżanka, wykluczenie z grupy itd. – do wybranej emocji, np. uśmiechnięta buźka, smutna, zła itd.). Następnie przenoszą kod do interfejsu Photon Badge lub Draw i uruchamiają robota. Po dotarciu do emocji robot wydaje zaprogramowany wcześniej dźwięk.
Kiedy robot dotrze do emocji, uczniowie zatrzymują się i zastanawiają się, jak można na nią mądrze zareagować. Każda grupa otrzymuje kartkę A4, zapisuje lub rysuje 3 sposoby radzenia sobie z wcześniej wylosowaną emocją, np.:
„Gdy czuję złość – policzę do 10”
„Gdy czuję smutek – porozmawiam z dorosłym”
„Gdy czuję frustrację – poproszę o pomoc”
Następnie uczniowie wybierają jedną strategię i układają dalszą część kodu, która poprowadzi robota od emocji do wybranego rozwiązania (zapisanego/narysowanego wcześniej na kartce A4). Po zaprogramowaniu robót przejeżdża całą trasę: od trudnej sytuacji, przez emocję, aż do sposobu rozwiązania, „zatwierdzając” wybór np. dźwiękiem.
5. Podsumowanie i wyciszenie.
Uczniowie wracają do kręgu i dzielą się refleksją, co było dla nich najtrudniejsze, a co najłatwiejsze w pracy z emocjami i robotem. Nauczyciel podsumowuje zajęcia, podkreślając, że emocje są naturalne i potrzebne, ale ważne jest to, jak na nie reagujemy i jakie zachowania wybieramy.
Na zakończenie nauczyciel włącza spokojną muzykę relaksacyjną i prowadzi krótkie ćwiczenie wyciszające. (Skupienie się na oddechu)
Dlaczego czasami reagujemy szybciej, niż pomyślimy?
Czy złość może być pożyteczna?
Jak ciało pokazuje, że przeżywamy trudną emocję?
Czy każda osoba przeżywa emocje jednakowo?