Powrót do scenariuszy
Przedszkole
Wiek: 5-6 lat
Edukacja wczesnoszkolna
Klasa: 1
Z
Autor:

Zuzanna Olechno

Emocje - rozpoznawanie i nazywanie emocji

rozwój emocjonalny • rozwój poznawczy
Czas:
45 min.
Roboty:
x1
Akcesoria:
Accessory
Interfejsy:
Photon Draw
alt
Powrót do scenariuszy
Scenario Image

Cele zajęć

Uczeń/uczennica:
  • opisuje emocje
  • odróżnia przeżywanie emocji od działania pod ich wpływem
  • buduje zdania poprawne gramatycznie
  • przekazuje informacje niewerbalnie

Materiały

  • tablet
  • pudełko
  • lekka chusta z szyfonu / dla każdego dziecka
  • fiszki z emocjami (załącznik 1) x1

Załączniki

Załącznik 1_Fiszki z emocjami.pdf
Pobierz

Przebieg zajęć

1. W głowie się nie mieści

  • Nauczyciel zawiesza na tablicy fiszki z emocjami. Pyta dzieci, na którym z obrazków jest przedstawiona konkretna emocja.
  • Prosi, by dzieci opisały charakterystyczny wyraz twarzy osoby przeżywającej radość, strach, smutek, odrazę i złość.
  • Następnie prosi, by dzieci spróbowały do emocji dopasować jakieś odgłosy.
  • Nauczyciel wyjaśnia, że emocje to coś, co rodzi się w naszym sercu, poprzez różne sytuacje. Emocje nie są ani dobre, ani złe. Każdy ma prawo przeżywać emocje, być szczęśliwy, czy rozgniewany. Najważniejsze jest to, co robimy z tymi emocjami, czy nasze zachowanie nie szkodzi innym.

2. Smucę się, kiedy...

  • Nauczyciel rozkłada na macie edukacyjnej fiszki z emocjami. Zadaniem dzieci jest zaplanować przejazd robota do każdego z obrazków, by lepiej mógł poznać emocje przeżywane przez ludzi.
  • Dziecko programuje drogę robota do pola z fiszką z wybraną emocję, np. smutek.
  • Po uruchomieniu programu, każde dziecko kończy zdanie nawiązujące do tej emocji, np. Smucę się, gdy...", itp.
  • Wskazówka: Dzieci mogą użyć dostępnych kolorów, by robot przemieszczał się w przypisanym do emocji kolorze.

Przykładowy program drogi robota do fiszki ze smutkiem

3. Emocjonalny mim

  • Nauczyciel prosi, by w odległości kilku metrów stanęło przed nim chętne dziecko. Proponuje, by zamieniło się w mima - osobę, która wyraża, co czuje tylko za pomocą mimiki i gestu.
  • Programuje robota używając nowej funkcji - przypisuje dźwięk.
  • Robot Photon jedzie do dziecka, zatrzymuje się i wyraża dźwiękiem jakąś emocję. Dziecko ma ją odgadnąć i zinterpretować ruchowo.
  • Po pierwszej próbie nauczyciel pokazuje dzieciom, jak wygląda program, który stworzył na tablecie.
  • Następnie dzieci dobierają się w pary, stają naprzeciwko siebie, jedna z osób programuje robota, druga jest mimem.
  • Staramy się, by każdy wcielił się w obie role.

Przykładowy program wykorzystujący dźwięki emocji

4. Chusty

  • Nauczyciel prosi, by każde dziecko wzięło chustę z pudełka.
  • Zadaniem dzieci jest wyrazić wymieniane emocje za pomocą przedmiotu. Gdy nauczyciel mówi „radość” - dzieci mogą chustę podrzucać, przytulać, falować nią, gdy „złość” - mogą ją gnieść, deptać po niej, rozciągać, „strach” - chusta może drżeć w ich rękach, zaś gdy usłyszą „smutek” - może być delikatnie podrzucana i odpadać na ziemię, bądź leżeć spokojnie na podłodze. Rozwiązania zależą od wyobraźni dzieci.